ده شصت شمسی دهه اعدامهای سیاسی است؛ همزمان با آغاز جنگ و محکم شدن پایههای جمهوری اسلامی، اعدام مخالفان شروع شد. طی یک دهه که البته اوج آن تابستان سال ۶۷ بود٬ تعدادی زیادی از بازداشت شدگان و حتی زندانیانی که در حال گذراندن دوران محکومیتشان بودند٬ اعدام شدند.بهانه اعدامهای سال ۶۷ «دروغ»ی به نام «حمایت زندانیان» از مخالفان مسلح نظام در داخل و خارج از مرزها یا سر موضع بودن زندانیان بود.با گذشته سه دهه هنوز ابعاد این کشتار وسیع آشکار نشده و حتی مشخص نیست چند تن طی آن سالها اعدام شدهاند؛ تنها گاهی سندی توسط اعضای خانواده آیتالله منتظری٬ تنها چهره شاخص مخالف اعدامهای دهه شصت منتشر میشود تا کمی گوشهپرده را بالا بزند و اندکی از حکایت را آشکار کند.
No comments:
Post a Comment